تا سبزه باغ را به بیند

خوش باشد ترک تازی اندام

در حلقه آن بتان چون حور

می رفت چنانکه چشم به دور

در سایه سرخ گل نشیند

با نرگس تازه جام گیرد

با لاله نبید خام گیرد