در سایه سرخ گل نشیند

در حلقه آن بتان چون حور

می رفت چنانکه چشم به دور

تا سبزه باغ را به بیند

با نرگس تازه جام گیرد

با لاله نبید خام گیرد

از زلف دهد بنفشه را تاب