گم کرد پی از میان ایشان

این رشته نرشته پنبه به بود

این گفت و عنان از او بگرداند

یک اسبه شد و دو اسپه می راند

می رفت چو ابر دل پریشان

می ریخت زدیده آب بر خاک

بر زهر کشنده ریخت تریاک