از کرده خجالتی نبینم

زان حرف که عیب ناک باشد

آن به که جریده پاک باشد

تا چون که به داوری نشینم

او نیز که عاشق تمامست

زین بیش غرض بر او حرامست

در خواه کزان زبان چون قند