او نیز که عاشق تمامست

آن به که جریده پاک باشد

تا چون که به داوری نشینم

از کرده خجالتی نبینم

زین بیش غرض بر او حرامست

در خواه کزان زبان چون قند

تشریف دهد به بی تکی چند