زین بیش غرض بر او حرامست

تا چون که به داوری نشینم

از کرده خجالتی نبینم

او نیز که عاشق تمامست

در خواه کزان زبان چون قند

تشریف دهد به بی تکی چند

او خواند بیت و من کنم گوش