می خواست کزان غم آشکارا

چون شوی رسید دیده مالید

تا صافی بود نوحه می کرد

چون درد رسید درد می خورد

گرید نفسی نداشت یارا

ز اندوه نهفته جان بکاهد

کاهیدن جان خود که خواهد