وآورده نهفته دوست را یاد

از رفتنش ارچه سود سنجید

با اینهمه شوی بود رنجید

می کرد ز بهر شوی فریاد

از محنت دوست موی می کند

اما به طفیل شوی می کند

اشک از پی دوست دانه می کرد