می کرد ز بهر شوی فریاد

می جست ز جا چو گور از دام

از رفتنش ارچه سود سنجید

با اینهمه شوی بود رنجید

وآورده نهفته دوست را یاد

از محنت دوست موی می کند

اما به طفیل شوی می کند