می جست ز جا چو گور از دام

تعلیم گر تو شد که اینجای

آتشکده ایست دود پیمای

لیلی ز فراق شوی بی کام

از رفتنش ارچه سود سنجید

با اینهمه شوی بود رنجید

می کرد ز بهر شوی فریاد