گرچه ناخوانده قصه ای عجبست

هرکرا زان شهر باده نوش کند

آن سوادش سیاه پوش کند

آنچه در سر نبشت آن سلبست

گر به خون گردنم بخواهی سفت

بیشتر زین سخن نخواهم گفت

این سخن گفت و رخت بر خر بست