گر قناعت کنی به شکر و قند

درکشیدم چو عاشقان به برش

گفت هان وقت بی قراری نیست

شب شب زینهار خواری نیست

گاز می گیر و بوسه در می بند

به قناعت کسی که شاد بود

تا بود محتشم نهاد بود