گاز می گیر و بوسه در می بند

گفت هان وقت بی قراری نیست

شب شب زینهار خواری نیست

گر قناعت کنی به شکر و قند

به قناعت کسی که شاد بود

تا بود محتشم نهاد بود

وانکه با آرزو کند خویشی