این سخن گفت و لختی انده خورد

جگرم از دلم کباب ترست

به چنین دل چگونه باشم شاد

وز چنین خاطری چه آرم یاد

وز نفس برکشید بادی سرد

آب در دیده زآن نظاره گذشت

نطع با تیغ دید و سر با طشت