کرد یکباره خسته و خردش

او چو خاشاک سایه پرورده

سیلش از کوه پیش در کرده

سو به سو می فکند و می بردش

می دواندش ز راه سرمستی

می زدش بر بلندی و پستی

گه برانگیختش چو گوی از جای