نبد آگاهیی ز خیر و شرش

جامه و رخت و گوهرش برداشت

مرد بی دیده را تهی بگذاشت

خیر چون رفته دید شر ز برش

بر سر خون و خاک می غلتید

به که چشمش نبد که خود را دید

بود کردی ز مهتران بزرگ