بود کردی ز مهتران بزرگ

نبد آگاهیی ز خیر و شرش

بر سر خون و خاک می غلتید

به که چشمش نبد که خود را دید

گله ای داشت دور از آفت گرگ

چارپایان خوب نیز بسی

کانچنان چارپا نداشت کسی