پیش آن زخم خورده رفت فراز

دست و پائی ز درد می افشاند

در تضرع خدای را می خواند

نازنین را ز سر برون شد ناز

گفت ویحک چه کس توانی بود

این چنین خاکسار و خون آلود

این ستم بر جوانی تو که کرد