گفت ویحک چه کس توانی بود

در تضرع خدای را می خواند

نازنین را ز سر برون شد ناز

پیش آن زخم خورده رفت فراز

این چنین خاکسار و خون آلود

این ستم بر جوانی تو که کرد

وینچنین زینهار بر تو که خورد