که درو صرع داشت دختر شاه

با کس احوال برگ باز نگفت

آن دوا را ز دیده داشت نهفت

تا به شهری شتافتند ز راه

گرچه بسیار چاره می کردند

به نمی شد دریغ می خوردند

هر پزشگی که بود دانش بهر