هر پزشگی که بود دانش بهر

که درو صرع داشت دختر شاه

گرچه بسیار چاره می کردند

به نمی شد دریغ می خوردند

آمده بر امید شهر به شهر

تا برند از طریق چاره گری

آفت دیو را ز پیش پری