گرچه بسیار چاره می کردند

آن دوا را ز دیده داشت نهفت

تا به شهری شتافتند ز راه

که درو صرع داشت دختر شاه

به نمی شد دریغ می خوردند

هر پزشگی که بود دانش بهر

آمده بر امید شهر به شهر