همه شب خاطرم به غم می بود

پاسبان تر هزار بار از من

باز چون کردم آن شمار درست

هم کم آمد چنانکه روز نخست

کز گله گوسفند کم می بود

ده ده و پنج پنچ می پرداخت

چون یخی کو به آفتاب گداخت