ده ده و پنج پنچ می پرداخت

هم کم آمد چنانکه روز نخست

همه شب خاطرم به غم می بود

کز گله گوسفند کم می بود

چون یخی کو به آفتاب گداخت

تا به حدی که عامل صدقات

آنچه ماند از منش ستد به زکات