چو بوطالبی را کنی سنگ ریز

گه آری خلیلی ز بت خانه ای

گهی آشنائی ز بیگانه ای

گهی با چنان گوهر خانه خیز

که را زهره آنکه از بیم تو

گشاید زبان جز به تسلیم تو

زبان آوران را به تو بار نیست