که را زهره آنکه از بیم تو

گهی آشنائی ز بیگانه ای

گهی با چنان گوهر خانه خیز

چو بوطالبی را کنی سنگ ریز

گشاید زبان جز به تسلیم تو

زبان آوران را به تو بار نیست

که با مشعله گنج را کار نیست