نشد گرمی خوابش از خوابگاه

چنان رفته و آمده باز پس

که ناید در اندیشه هیچ کس

ز گرمی که چون برق پیمود راه

ندانم که شب را چه احوال بود

شبی بود یا خود یکی سال بود

چو شاید که جانهای ما در دمی