مگر در سخن نو کنم نامه ای

چو در من گرفت آن نصیحت گری

زبان برگشادم به در دری

نهادم ز هر شیوه هنگامه ای

در آن حیرت آباد بی یاوران

زدم قرعه بر نام نام آوران

هر آیینه کز خاطرش تافتم