خمی از خماهن برانگیخته

سرآماسی از سر بزرگی در او

دهانش فراخ و سیه چون لوید

کزو چشم بیننده گشتی سپید

به خمها سکاهن برو ریخته

برو سینه ای همچو پولاد ترس

حدیث تنومندی آن خود مپرس