برو سینه ای همچو پولاد ترس

کزو چشم بیننده گشتی سپید

خمی از خماهن برانگیخته

به خمها سکاهن برو ریخته

حدیث تنومندی آن خود مپرس

علم دیده ای پرچمی بر سرش؟

نمی گشت یک موی از آن پیکرش