چنان دید در قاصد راه سنج

که از آتش دل زبانش بسوخت

کمان گوشه ابرویش خم گرفت

ز تندیش گوینده را دم گرفت

که از جوش دل مغزش آمد به رنج

زبان چون ز گرمی بر آشفته شد

سخن های ناگفتنی گفته شد