گزان شد نیوشنده را روی زرد

که بی سکه ای را چه یارا بود

که هم سکه نام دارا بود

به تندی بسی داستان یاد کرد

بخندید و گفت اندر آن زهر خند

که افسوس بر کار چرخ بلند

فلک بین چه ظلم آشکارا کند