که دارنده را بر درافکند رخت

نه تاج و نه اورنگ شاهنشهی

که ماند ز دارای دولت تهی

چرا خون نگریم بران تاج و تخت

مباد آن گلستان که سالار او

بدین خستگی باشد از خار او

نفیر از جهانی که دارا کشست