بدین خستگی باشد از خار او

چرا خون نگریم بران تاج و تخت

که دارنده را بر درافکند رخت

مباد آن گلستان که سالار او

نفیر از جهانی که دارا کشست

نهان پرور و آشکارا کشست

به چاره گری چون ندارم توان