بزن برق وار آتشی در جهان

به مرگ خودش خانه ویران بود

چو مرغ از پی کوچ برکش جناح

مشو مست راح اندرین مستراح

جهان را ز خود واره و وارهان

سمندر چو پروانه آتش روست

ولیک این کهن لنگ و آن خوشروست