سمندر چو پروانه آتش روست

مشو مست راح اندرین مستراح

بزن برق وار آتشی در جهان

جهان را ز خود واره و وارهان

ولیک این کهن لنگ و آن خوشروست

اگر شاه ملکست و گر ملک شاه

همه راه رنجست و با رنج راه