بوم قایم انداز روی زمین

تو آنگه که بر من شوی دست یاب

زنی بیوه را داه باشی جواب

من ار بر تو چربم به هنگام کین

درین هم نبردی چو روباه و گرگ

تو سر کوچک آیی و من سر بزرگ

چنین آمدست از نقیبان پیر