تو گفتی که خود نیست او را دهان

که پرورد از انسان گرانمایه ای

نزد بر کس از تنگ چشمی نظر

ز چشمش دهانش بسی تنگ تر

همان نام او (نیست اندر جهان)

رساننده تحفه ارجمند

به تعریف آن تحفه شد سربلند