همان نام او (نیست اندر جهان)

نزد بر کس از تنگ چشمی نظر

ز چشمش دهانش بسی تنگ تر

تو گفتی که خود نیست او را دهان

رساننده تحفه ارجمند

به تعریف آن تحفه شد سربلند

که این مرغ و این بارگی وین کنیز