سپه را چو دل داد خسرو بسی

کنون گرمتر زان براریم جوش

هم از بهر مردی هم از بهر مال

بکوشیم تا چون بود در جوال

که بیدل نیاید که باشد کسی

در اندیشه می بود تا وقت شام

که فردا چه برسازد از تیغ و جام