نگهبان لشگر برون از قیاس

که فردا چه برسازد از تیغ و جام

چو از تیره شب روز روشن نهفت

طلایه برون رفت و جاسوس خفت

نشستند بر رهگذرهای پاس

شب تیره بی پاس نگذاشتند

ز شب تا سحر پاس می داشتند