دل شیر مردان لشگر شکست

بدینگونه از زخمهای درشت

تنی پنجه از نامداران بکشت

ز بس دل که آن شیر درنده خست

شگفتی فرو ماند صاحب خرد

که نه آدمی بود و نه دام و دد

شب تیره چون بانگ برزد به روز