که نه آدمی بود و نه دام و دد

ز بس دل که آن شیر درنده خست

دل شیر مردان لشگر شکست

شگفتی فرو ماند صاحب خرد

شب تیره چون بانگ برزد به روز

سرافکنده شد مهر گیتی فروز

شه از حیرت کار آن اهرمن