کمرگاه زیبا عروسی به دست

در آن مانده کاین پرده نیلگون

چه شب بازی از پرده آرد برون

چو لختی گذشت آمد آن پیل مست

به آزرم در پیش خسرو نهاد

به رسم پرستش زمین بوسه داد

چو آورد ازینگونه صیدی ز راه