به زندان بدم تا به اکنون چو گنج

همه بندم از دست و پا برگرفت

به پایین گه تخت شاهم تخت

ز پایان ماهی به ماهم رساند

به شادی کنون کرد خواهم سپنج

زن آن به که زیور کشد پای او

نه زان دان که زندان بود جای او