زن آن به که زیور کشد پای او

ز پایان ماهی به ماهم رساند

به زندان بدم تا به اکنون چو گنج

به شادی کنون کرد خواهم سپنج

نه زان دان که زندان بود جای او

چنانم نماید دل کامیاب

که می بینم این کام دل را به خواب