نه زان دان که زندان بود جای او

به زندان بدم تا به اکنون چو گنج

به شادی کنون کرد خواهم سپنج

زن آن به که زیور کشد پای او

چنانم نماید دل کامیاب

که می بینم این کام دل را به خواب

پریچهره چون حال خود باز گفت