به تلخی سپردن نه فرخندگیست

به چاره دل خویشتن خوش کنیم

نه چندان که تن نعل آتش کنیم

دمی را که سرمایه از زندگیست

چنان بر زن این دم که دادش دهی

که بادش دهی گر به بادش دهی

فدا کن درم خوش دلی را بسیچ