فدا کن درم خوش دلی را بسیچ

به تلخی سپردن نه فرخندگیست

چنان بر زن این دم که دادش دهی

که بادش دهی گر به بادش دهی

که ارزان بود دل خریدن به هیچ

ز بهر درم تند و بدخو مباش

تو باید که باشی درم گو مباش