ز هر گنجی انگیخت صد گونه باغ

به دیوار زرین بدل کرد باز

برآراست ویرانه ای را به گنج

به تیماری از مملکت برد رنج

برافروخت بر خامه ای صد چراغ

چو ز آبادی آن ملک را نور داد

خرابی ز درگاه او دور باد